Zeg niet "de digitale bibliotheek", zeg "de bib van morgen"

Vanmorgen een interessante brainstorm meegemaakt bij Bibnet over de Digitale Bibliotheek (trouwens op basis van een leuke presentatie). Geen evident onderwerp blijkbaar, noch binnen de bibliotheeksector, noch bij de gebruikers. Sommige mensen, misschien vooral ouderen, worden afgeschrikt door het woord digitaal en dreigen af te haken. Anderen, waarschijnlijk vooral jongeren, worden afgeschrikt door het woord bibliotheek en hebben misschien al afgehaakt.

In de loop van de voormiddag kwamen een paar interessante vragen aan bod:

• Moet een lokale bibliotheek een eigen afdeling audio-visuele materialen hebben? Moet elke bibliotheek aan collectievorming blijven doen? Of moet de lokale bibliotheek een goed aangelegde toegangspoort zijn naar de informatiesnelweg? Waarbij het aanbod meer meer bovenlokaal zal georganiseerd worden? Een trend die met de downloadbaarheid van muziek al duidelijk te zien is, maar die er ook zit aan te komen bij de gedrukte content: van boek naar e-book
• Andere vraag: hoe zinvol is het idee van een bibliotheeklidmaatschap nog? Is het niet beter aan elke Vlaming gratis een basisdienstverlening aan te bieden ivm informatie - en cultuurvoorziening zonder dat die zichzelf eerst lid moet maken en waarbij je dienstverlening die verder en dieper gaat betalend kan maken?

Het gaat met andere woorden niet over digitaal of niet, maar over de kerntaken van de bib en hoe deze morgen en overmorgen gestalte moeten krijgen.

Is innovatie irrelevant?

Voor een meninkje goed en fijn, moet je bij Roland Duchâtelet zijn: innovatie is irrelevant geworden.
De tijd van de firma’s die met een geniaal idee starten in een garage, is voorbij. Er zijn nu veel meer ingenieurs in de wereld, die veel sneller met elkaar kunnen communiceren via het internet.
En : Vlaanderen kan zijn begrotingsproblemen in een wip oplossen door het IWT af te schaffen.
De grote knoop zit 'm volgens Duchatelet in het op de markt brengen. De markt is globaal geworden dus is het veel moeilijker geworden om met je product(en) een plaatsje te veroveren. De toekomst is volgens hem niet aan de dappere kleine duimpjes maar aan de grote reuzen, die zich kunnen organiseren als een groep van kleine bedrijven.
Het grappige is dat Duchâtelet innovatie automatisch lijkt te reduceren tot technologische innovatie. Dat de interessantste vernieuwingen gebeuren binnen marketing en de manier waarop bedrijven zich organiseren telt blijkbaar niet als innovatie. Innovatie reduceren tot technologische innovatie, daar moet je inderdaad een ingenieur voor zijn, zoals... Duchâtelet zelf.