Experten en bazen

Vandaag een mooie blogpost van @FVMas gelezen: over het feit dat Annemie Turtelboom nu dus Minister van Justitie is. En dat is niet eens juriste! Je kan de verontwaardiging op het gezicht van menig magistraat levendig voorstellen. Fmas merkt terecht op dat het een probleem is in veel sectoren bestaat: experten die zich niet kunnen voorstellen dat ze geleid worden door een niet-expert.

Ik link het even aan een ander discussietje dat zich enkele dagen geleden op Twitter ontspon naar aanleiding van een column van Peter Hinssen die zich beklaagde over de ontkenningsreflexen van CIO's: “het zijn kampioenen in denial, supercracks in 'sticking your head in the sand'.” Op die manier, betoogt Hinssen, zet de IT-afdeling zichzelf meer en meer buitenspel en zullen IT-ers hun machtspositie binnen de organisatie uiteindelijk verloren zien gaan omdat ze niet kunnen opboksen tegen het aanbod dat van buitenaf komt. “Als het zo moeilijk is om een projectwebstekske van jullie te krijgen, gooien we zelf wel iets op Yammer, Google Docs of Office Live”, denken veel projectleiders die vooruit willen.

Wie zal hun ongelijk geven? De IT-ers zelf natuurlijk, want die wijzen (af en toe terecht) op de twijfelachtige veiligheid van veel van de oplossingen die zo uit de stekker komen gestroomd. Een tweede argument, en dat snijdt al wat meer hout, is de opmerking dat je wel heel wat technische oplossingen uit de muur kan halen, maar dat het echte werk hem zit in de hele informatiearchitectuur en het bijhorende informatiemanagement. Er is, zo merkte toch @eddyvds (voorzitter van V-ICT-OR, de spreekbuis van IT-ers in lokale besturen) op, een verschil tussen een CIO, Chief Information Officer, die gaat over het informatiemanagement en een CTO, Chief Technical Officer, die zeg maar waakt over de ijzerwinkel (datacenters, netwerken, de dagelijkse hard en software,...). Juist, maar dan is de vraag natuurlijk, moet die CIO een technisch profiel hebben of kijkt die beter met de bril van de organisatie? Zoals @Mareelge (Vlaams eGov manager) opwierp: “Informatie is veel te belangrijk om over te laten aan IT-ers. Je vraagt je garagist toch ook niet waar je naar toe moet rijden?”

Veel IT-ers zijn CTO, maar wanen zichzelf net iets te gemakkelijk CIO. Ze zijn garagist, maar beschouwen zichzelf als tour operator. Het zijn meestal experten pur sang, maar ze gaan er te vaak van uit dat niemand kan komen vertellen waar het met IT in de organisatie naar toe moet. En zeker geen non-experten. Toen Bart Somers een tijdje geleden een malheurke met zijn iPad had (vergeten roaming in het buitenland uit te schakelen, gepeperde factuur gekregen) was één van de reacties op een forum dat het een schande is: iemand die aan het hoofd van een stad staat en niet weet wat roaming is! 

Ik vermoed dat Bart ons ook de details van HTML5 en andere technische fijnigheden zal moeten schuldig blijven, en zo hoort het ook. Bart moet besturen. Net als Annemie. Waarbij een zekere afstand en gebrek aan expertise alleen maar gezond is.

Peter, de open data man

No, not me;)
Anderhalve post geleden schreef ik over hoe nodig het is dat open data een zaak van het beleid wordt en op de politieke agenda komt te staan, als we willen dat de zaak vooruit gaat. Op federaal vlak trekt Q aan de kar, al lijkt het, zoals te doen gewoonlijk bij Q, vooralsnog eerder een zaak van aankondigingen en bijhorend getwitter te zijn dan van realisaties. Maar goed, begin april zou er een federale open data portal zijn. Ben benieuwd.

En nu is er dus Peter Dedecker, federaal parlementslid voor n-va, en open data man. Hij heeft er ook een heuse website over, peteropentdata.be, waar je suggesties kan doen voor datasets die kunnen opengegooid worden. Het lijstje met suggesties is na één dag behoorlijk indrukwekkend. Grappig is wel, dat je meteen na het doen van een suggestie als antwoord krijgt dat de zaak al in kannen en kruiken is: "Open data bron is aangemaakt" (!). Zo snel en vlotjes zal het helaas niet gaan, Peter;)

Ook vandaag verscheen een post van Clay Johnson met als mooie titel: Open Gov, the end of the beginning. Met Peter Dedecker staan we hier, in Vlaanderen, aan the beginning of the beginning. Maar het is wel degelijk een begin.

Open Gov: uit welke richting komt de wind?

Open Data is vandaag vooral een modekreet, maar het zal een werk van lange adem worden, zoveel is duidelijk. Er zal nog heel hard aan de kar moeten getrokken worden. De vraag is dan: waar zitten de trekkers, uit welke richting zal de storm waaien die Open Gov de wind onder de vleugels geeft? Duidelijk is dat het niet van de informatiebeheerders zelf zal komen. Die zijn om te beginnen bang om op fouten betrapt te worden. En eigenlijk kan je hen niet altijd ongelijk geven: als er kritiek komt op de kwaliteit van bepaalde overheidsgegevens zijn zij het die de uiteindelijk de zwarte piet krijgen toegespeeld. Vaak ten onrechte, want datakwaliteit vraagt de inzet van mensen en middelen en als je die niet ter beschikking krijgt van het beleid, kan je onmogelijk goed werk leveren. Maar er is meer: bij nogal wat ambtenaren leeft ook een totaal verkeerd idee over het eigenaarschap van overheidsdata. Het is niet omdat verantwoordelijk bent voor de juistheid en volledigheid van bepaalde gegevens, dat het “jouw” data zijn.

Informatiebeheerders zullen pas bewegen als ze er toe gedwongen worden. Over naar het beleid dus? Open data en datakwaliteit vergt de inzet van mensen en middelen. En het vereist een serieuze cultuurverandering binnen overheidsorganisaties. Dan moet je het beleid meehebben. Dat kan je doen door bijvoorbeeld jezelf tot Open Data stad te verklaren, zoals in Enschede deden. En/of door een apps-wedstrijd te organiseren.

Maar beleidsmakers zullen pas in gang schieten als ze merken dat open data leeft bij een breder publiek. Buiten de overheid leeft open data momenteel vooral bij developpers en bedrijven die hopen om met overheidsdata leuke dingen te kunnen doen. Zo presenteerde het bedrijfje openbiz.be op de eerste Twunch van Vincent van Quickenborne een app die onder meer toelaat alle oprichtingsakten van Belgische ondernemingen te doorzoeken. Hacking the government, van buitenaf inbreken in overheidsdata, het is alvast één manier om de dingen vooruit te laten gaan. Veel mensen, bijvoorbeeld Q, gaan er van uit dat hier een groot economisch potentieel zit. Dat valt nog te bezien: hoeveel geld zal je kunnen vragen als ondernemer voor een applicatie die gebruik maakt van gratis overheidsdata? (hoewel ook hier “open” niet automatisch moet betekenen “gratis”)

En de burger zelf? De m/v voor wie al die overheidsdata en de leuke apps bedoeld zijn, is die vragende partij? Open Data is tot nog toe een heel abstract verhaal gebleven. Het gaat in essentie om dingen die nuttiger, maar ook veel saaier zijn dan bijvoorbeeld de Wikileaks –saga. Uurregelingen openbaar vervoer, ondermeningsgegevens, begrotingscijfers en financiële gegevens,…

Toch zou het Open Data verhaal in België misschien wel een Assange kunnen gebruiken, een Robin Hood, die het belang van Open Gov en beschikbaarheid van overheidsdata mediageniek kan verpakken. Organisaties als De wakkere burger of zelfs Testaankoop kunnen hier misschien een rol spelen.

Open data: de “stresstest” voor datakwaliteit in de overheid

Informatie is waarschijnlijk de belangrijkste grondstof waarmee overheden werken. Een kwaliteitsvolle dienstverlening, een goed onderbouwd beleid staat of valt met de kwaliteit van overheidsdata. Het opengooien van databestanden toont vaak dat de juistheid en volledigheid van de gegevens waarmee de overheid werkt “voor verbetering vatbaar is”, zoals dat heet.
Toen de gemeentebesturen een paar jaar geleden de beschikking kregen over de bedrijfsgegevens van hun grondgebied, stak er een kleine storm op van klachten en schampere opmerkingen over de vele fouten en onvolledigheden in de kruispuntbank ondernemingen. Dergelijke ervaringen zorgen er voor dat meer dan één informatiebeheerder binnen de overheid niet erg happig is om zijn/haar om “zijn/haar” data ter beschikking te stellen aan anderen binnen de overheid, laat staan aan het brede publiek. Deze huiver wordt zeer vaak gemaskeerd achter allerlei argumenten die er niet toe doen, want het is natuurlijk niet leuk toe te moeten geven dat de kwaliteit van“jouw” informatie maar zozo is. Ja, er zijn natuurlijk terechte privacy-bezorgdheden, maar al te vaak word privacy nog gebruikt als een kreet om elke vorm van openheid te creëren. Ja, de security-issues bestaan, maar ze zijn beheersbaar en beheerbaar.
Wat Di Maio recent nog (in zijn gekende brombeerstijl) terecht benadrukt is dat het gebrek aan kwaliteit van overheidsdata enkel kan opgelost worden door méér openheid, niet door informatie achter slot en grendel te houden. We should not consider these mistakes as unforgivable sins, but as a natural part of the process where the “crowd” (professionals, citizens, other agencies) collaborate on making data collectively better.
Informatie is als geld: wanneer geld niet circuleert en in een kluis ligt, vermindert het dag na dag aan waarde. Telkens informatie wordt gelezen, wordt ze getest. Heel vaak willen informatiebeheerders “wachten” om gegevensets vrij te geven en hopen dat ze eerst nog wat kwaliteitsverbetering kunnen doorvoeren. Terwijl net het vrijgeven van informatie een goede manier kan zijn om, ten eerste, de fouten op te sporen – want heel vaak weet men niet hoe fout of correct bepaalde informatie is. En ten tweede, om fouten recht te zetten en onvolledige info aan te vullen.
Dat laatste veronderstelt wél dat daarvoor de nodige instrumenten bestaan, dat wie fouten ontdekt (of denkt dat te doen) de kans krijgt om dit minstens te melden. En dat daar zo weinig mogelijk drempels worden opgeworpen. En daar komen nieuwe media opnieuw om de hoek kijken: hoe vlotter anomalieën kunnen gemeld worden, hoe beter voor de datakwaliteit. Zodat pverheidsdata effectief "voor verbetering vatbaar" worden.

Enschede wordt 'open data stad': alles open tenzij...

In de Gemeenteraadsvergadering van maandag 14 maart heeft de  stad Enschede een Open Data motie aangenomen. Daarin wordt het College van Burgemeester en Wethouders verzocht “alles open, tenzij…” als principe te omarmen en daar ook praktische invulling aan te geven, zoals met een Apps wedstrijd, een data catalogus, en een plan van aanpak.

Je kan de video van de bespreking in de gemeenteraad trouwens bekijken op: http://opendataenschede.nl/.
Enschede, de eerste Nederlandse Open Data gemeente: een publiciteitsstunt? Of zit er meer achter?
Dat het open data debat ook in een gemeenteraad gevoerd kan worden, is mooi en eigenlijk niet meer dan normaal. Het laat toe alle voor en tegens nog eens op een rijtje te zetten en het maakt duidelijk dat de maatschappelijke relevantie veel verder strekt dan de natte dromen van een paar techneuten (of de nachtmerries van enkele sceptici).
Een bespreking en beslissing op het politieke niveau is natuurlijk slechts een eerste stap.
Het komt er voor Enschede nu op aan om te zorgen dat die open data die nu beschikbaar gaat komen ook gebruikt worden, dat er applicaties gebouwd worden die waardevol en nuttig zijn  en dat het potentieel van open data tastbaar gemaakt wordt.

Social Media en de overheid: gevaarlijke tijdsverspilling volgens Di Maio

Andrea di Maio van Gartner zit niet gauw verlegen om een stevige mening, zie mijn eerder berichtje over zijn aanval op het Citadel Statement. Wat dacht je van deze : Social Media is a nuisance for government after all?
Natuurlijk, geeft Di Maio toe, zijn er talloze voorbeelden van het goede gebruik van social media door overheidsorganisaties. Maar die verzinken in het niets bij de mogelijke nadelen van social media en de slechte pers die ze (kunnen) krijgen. En dat om verschillende redenen:

• Slecht nieuws doet het altijd beter dan goed nieuws, zeker als het over overheid en IT gaat.
• Klagers kruipen makkelijker in de pen dan tevreden burgers. Social Media vergroten het effect hiervan nog.
• Wat goed is vanuit een burgerperspectief is dat niet altijd vanuit het standpunt van de overheidsorganisatie.
• Veel overheidsorganisaties gebruiken social media-communicatie als opgewarmde kost van wat ze via de website meedelen.
• Government 2.0, Open Government en Open Data -promotors gebruiken jargon dat beslissingsnemers niet aanspreekt en slagen er niet in de link met de praktijk te maken.

Behalve de laatste reden, gelden Di Maio's opmerkingen niet specifiek voor de overheid. Hetzelfde kan gezegd worden (en wordt ook wel gezegd) over de relatie tussen privé-organisaties en hun klanten - en de manier waarop Social Media daar stokken in de wielen kunnen steken.

Maar ook hier geldt: er bestaat geen slechtere manier om te communiceren dan niet communiceren. En naarmate het belang van Social Media als communicatiemiddel een toeneemt, kan geen enkele organisatie (overheid of privé) het zich permitteren deze nieuwe kanalen te negeren.

 

Met zijn uitval naar de moeizame vertaling van theorie naar praktijk in het hele Open Data verhaal, heeft Di Maio volgens mij wél een punt. Steden als Amsterdam en Rotterdam hebben mooie demo-projecten opgezet die het Open Data-idee moeten aanschouwelijk maken. Iemand een idee hoe we dit in Vlaanderen concreter zouden kunnen maken?

 

 

Open data: het gaat hard in Nederland

Na Apps for Amsterdam (zie eerder berichtje) gaat nu ook Rotterdam "zijn" data opengooien, meldt Webwereld. Origineel is daarbij dat men deze data richting studenten gooit die er, onder begeleiding van experten, mee aan de slag kunnen.
Tweehonderd studenten van het Instituut Communicatie, Media en Informatietechnologie van de Hogeschool Rotterdam hebben de opdracht om aansprekende voorbeelden te realiseren om de innovatieve, maatschappelijke en economische potentie van Open Data voor Rotterdam zichtbaar te maken. Met deze voorbeelden wil de gemeente ook op andere terreinen het belang van open data verduidelijken.

Bridgie is de eerste Rotterdam Open Data applicatie, gerealiseerd door 1e jaars informatica studenten. Het is een applicatie voor het mobiele Android platform dat met open data gegevens van de Gemeente Rotterdam, afdeling Verkeer en Vervoer, de actuele status van een aantal bruggen in Rotterdam laat zien en de gebruiker op basis van historische informatie voorspelt hoe snel de brug open zal gaan.
In juni 2011 worden meer resultaten voorgesteld. Een leuk project: http://www.rotterdamopendata.org/

Een overheidscloud is nog vrij ver weg, zegt Nederlandse minister...

... maar toch niet zo ver weg als een Belgische overheidscloud, want daarover hebben we hier te lande nog niets gehoord.
Er wordt in Nederland wel een strategie ontwikkeld (meldt Binnenlandsbestuur.nl) die de specifieke uitdagingen van cloudtechnologie in een overheidscontext moet gaan onderzoeken.
De in Nederland gedetecteerde uitdagingen zijn:
- de schaal: overheidsorganisaties zijn groot
- de legacy van tal van systemen die niet of moeilijk aan te sluiten zijn op een cloud
- de hoge eisen die de overheidscontext stelt, bijvoorbeeld ivm privacy

In de Belgische context kan je daar nog aan toevoegen: de interbestuurlijke complexiteit, met als risico dat je naast een Vlaamse en een Belgische wolk ook nog met provinciale wolkjes te maken krijgt. Waarbij lokale besturen dan maar moeten zien hoe ze alles met elkaar verbinden.
Zodat de lokale besturen, die in theorie uit deze nieuwe ontwikkelingen misschien het meest voordeel kunnen halen op het vlak van kostenbeheersing, flexibiliteit en innovatie, er het minst bij winnen. En deze cloud eerder een aswolk voor hen wordt...

Meer doen met te weinig?

De Vlaamse overheid moet meer doen met minder, zei Minister Bourgeois zaterdag in De Morgen. Organisaties die hun processen willen rationaliseren en vereenvoudigen doen dat vandaag de dag vaak door slimme ICT-investeringen. Maar dat is in het geval van de Vlaamse Overheid blijkbaar toch niet echt de bedoeling. Het aandeel van de ondersteunende functies, zoals ICT of logisitiek wordt tegen 2014 herleid van 15% naar 10% van het totale personeelsbestand. Dat zijn zo'n 1.140 voltijdse jobs.

Open data: apps for Amsterdam

Apps for Amsterdam is een initiatief om zoveel mogelijk data van de Gemeente Amsterdam toegankelijk te maken voor iedereen. Dit doet de stad door developers en studenten op te roepen deze statistische informatie of Open Data te vertalen naar succesvolle applicaties voor bijvoorbeeld smartphones, web of Facebook.
De website van het initiatief bevat ook een goede omschrijving van wat open data wel en niet zijn. (Goed om te copy-pasten naar een slide en indien nodig in een vergadering te gooien vóór de Babylonische spraakverwarring kan om zich heen kan grijpen:)
Om open data op een eenduidige en uniforme wijze aan de eindgebruiker ter beschikking te kunnen stellen zijn op internationaal niveau de volgende principes geformuleerd:
1.Alle data waar geen restricties i.v.m. privacy, veiligheid of anderszins op rusten wordt ter beschikking gesteld;

2.Data wordt verzameld bij de bron, dus met de grootst mogelijke detaillering;

3.Data wordt zo snel mogelijk beschikbaar gesteld om de gebruikswaarde te behouden;

4.Data wordt beschikbaar gesteld voor een zo breed mogelijke groep mensen, en voor een zo breed mogelijk aantal toepassingen;

5.Data wordt beschikbaar gesteld in een formaat dat voldoende gestructureerd is om automatische verwerking mogelijk te maken;

6.Data wordt ter beschikking gesteld aan iedereen;

7.Data wordt ter beschikking gesteld volgens open standaarden waarover niemand de exclusieve controle heeft;

8.Data wordt ter beschikking gesteld vrij van restricties door copyright, patenten, merken etc.;

9.Er is een contactpersoon beschikbaar om vragen van mensen die data proberen te hergebruiken te beantwoorden.
Op 16 februari wordt de kick-off gegeven met onder meer Peter Corbett over de voordelen van Open Data. Corbett is CEO van iStrategyLabs en een van de initiators van Apps for Democracy in Washington DC.

Open overheid door een open data beleid

Het Nederlandse onderzoeksinstituut TNO publiceerde zeer recent een rapport over de noodzaak van een open data beleid binnen de overheid. Dank zij de evolutie van informatieverwerkingstechnologieën is het voor overheden mogelijk om sets ruwe data te publiceren waarmee burgers, onderzoeksinstellingen en bedrijven meerwaarde kunnen creëren. Maar overheden zijn het niet gewoon om het intiatief in deze uit handen te geven...
Aan de hand van inspirerende voorbeelden uit het buitenland (om USA, GB, Estland,... niet België;) wordt de noodzaak geschetst om een echt beleid hieromtrent te voeren, zoniet verzandt men in vrome intenties. Men komt tot een lijst van twaalf aanbevelingen, waarvan de eerste het oprichten van een zogenaamde "data portal" is. Deze is er ondertussen in Nederland: http://www.overheid.nl/opendata/
En in België?

De zeven hoofdzonden bij de invoering van een ICT-project binnen de overheid

Op eburg.nl kan je een document downloaden met als titel : "De zeven hoofdzonden bij de invoer van een DMS". Hier komen ze:
1/ De implementatie wordt onderschat
2/ Techniek verdringt de inhoud
3/ De gebruiker staat niet centraal
4/ Overheid heeft te weinig ICT-kennis
5/ Comptabiliteit ontbreekt
6/ Overheidsorganisaties worden ‘geplaagd’ door onbegrensde ambities
7/ Politieke agenda’s
Ik kan me niet meteen een ICT-project binnen de overheid voorstellen waar dit geen gekende valkuilen zijn (nieuwe website, invoeren notulensysteem, facility management,...).

In 2011: doorbraak van e-government voor bedrijven?

Ze komen iedereen ondertussen de neus uit, maar nog ééntje om het af te leren: ook Deloitte heeft nu een lijstje klaar met techno-trends voor 2011. Van deze keek ik toch even op: 2011 wordt de grote doorbraak wordt voor E-government. Meer dan 90% van de bedrijven in de ontwikkelde landen zal gebruik maken van de eGov-diensten, zo wordt verwacht. Het aandeel van burgers die eGov-diensten gebruiken, zou met minstens 10% toenemen.
Gaat het om een zoveelste come-back (zoals bij Cherr) of wordt online dienstverlening eindelijk business as usual in 2011?

ICT-er met diploma? Nee, bedankt!

Hoewel de website van de stad Eeklo er zelf niet over rept (http://bit.ly/gkTMt1), verscheen gisteren op de redactie (http://j.mp/huOrOj, via @tomdepoorter) het bericht dat de stad Eeklo een informaticaspecialist zonder diploma zoekt. "Heel de legislatuur zijn verschillende examens georganiseerd en niemand die de eindstreep haalde. Nu willen we een vaste baan, willen we iemand die de ervaring en competentie brengt en niet zozeer iemand met een diploma", zegt burgemeester Loete.
Toch wat wenkbrauwgefrons hier en daar, onder andere op de Twitter van Eddy Van der Stock (@eddyvds)  : wanneer gaan lokale besturen beseffen dat lage barema's de oorzaak zijn en niet de "goedbetaalde" privé?
Een andere vraag is natuurlijk of elke ICT-er in een lokaal bestuur per se een technisch diploma moet hebben, als communicatieve vaardigheden en organisatorisch inzicht minstens zo belangrijk blijken? Maar ook die talenten hebben hun prijs...

Vijf tips voor het gebruik van sociale media binnen de overheid

Eddy Van der Stock (@eddyvds) signaleert een interessante blog met 5 tips om social media succesvol in gebruik te nemen binnen overheden:
1) Zet er iemand op! Het moet iemands verantwoordelijkheid zijn, anders gebeurt het niet.
2) Begin bescheiden maar hou consequent vol
3) Kijk eerst eens rond of welke mensen uit de organisatie eventueel al (goed of minder goed) bezig zijn
4) Leg in de communicatie via social media het verband met de kerntaken en missie van de organisatie. Het gaat om meer dan het opladen van leuke foto's.
5) Laat je inspireren door goede voorbeelden.

Elektronische overheid trends in 2011? Open data!

Tim Beckers vraagt op de Linked-In groep "Microsoft - Lokale en Regionale Overheid" (http://linkd.in/hveDFr ) welke trends we zien in 2011 voor de elektronische overheid. Als ik mag kiezen: Open data!
De Citadel-verklaring van 14 december, http://bit.ly/edj8XU, legt terecht de nadruk op Open Data en doet een oproep om in 2011 enkele concrete cases effectief aan te pakken. Bijvoorbeeld: uurregelingen openbaar vervoer. Het NMBS-debacle waarbij de spoorwegmaatschappij het bestond een app-ontwikkelaar af te dreigen omdat hij van "haar" data gebruik durfde te maken, is hierbij zeker een inspirerende worst practice.


Bij voorkeur gaat het hier om gegevens die niet persoonsrelateerd zijn om in een eerste fase eindeloze privacy-discussies te vermijden. Interessante voorbeelden zijn: wegenwerken, kinderopvangplaatsen, lokatiegebaseerde informatie (wie is uw wijkagent, wanneer wordt huisvuil opgehaald, ...). Nog suggesties?

Openbare werken en sociale media

Update: nu met correcte link!

Openbare infrastructuurwerken zorgen vaak voor heel wat debat, discussie en/of protest. Groepen van burgers en belanghebbenden hebben daarbij de weg naar allerlei sociale media reeds lang gevonden. De heraanleg van een plein, een weg of andere ingrepen in de openbare ruimte zorgen steeds meer voor het ontstaan van community-websites, Facebook-groepen, enzoverder.

Wanneer de lokale overheid deze nieuwe kanalen bij haar projectcommunicatie negeert, verspeelt men de kans om een breed draagvlak uit te bouwen of riskeert men dat het debat gekaapt wordt door één bepaalde groepering.

Maar hoe doe je dat, die integratie van sociale media in je projectstrategie? Daarover bestaat een handig boekje van de Nederlandse organisatie KING. KING staat hier niet voor het kwaliteitsinstituut nederlandse gemeenten, maar wel voor Kennis In het Groot, een kenniscentrum voor projectmanagers van Grote infrastructuurprojecten: http://www.kennisinhetgroot.nl/upload/documents/produkten/King%20social%20Media_totaal.pdf